تبلیغات
دلنوشته یک گمنام
 
دلنوشته یک گمنام
پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392

این وبلاگ دیگر به روز وبه شب نخواهد شد

به خانه ای دیگر هجرت کردیم

به امید نیم نگاهی

یاعلی

http://lostname.blog.ir/





نوع نوشت :
چسبونکی:
پنجشنبه 9 شهریور 1391

وباید هجرت کرد...

گاهی از سرزمینت .... گاهی از خانه ات ..... گاهی از خودت!...

باید هجرت کرد تا دید. باید دل برید. باید دل کند. باید گذشت...

که ماندن چیزی جز راکد شدن وگندیدن در پی ندارد.

نیامدیم که بمانیم وبگندیم...

آمده ایم که برویم...

باید سیروا فی الارض شوی تا فانظروا گردی تا بتوانی ببینی ...

باید بیرون رفت تا دید. باید از حصاری که دور خود حصاری که دور افکارت بافته ای بیرون روی.

وقتی خانه ات می شود تمام زندگی ات.

وقتی زندگی ات لذت بخش می شود.

وقتی آرامشت به حد والا وایده آل خود میرسد

وقتی اعتماد به نفست کامل میشود و با خودت حال میکنی

و وقتی حس جالبی مثل غرور خیلی نرم در وجودت لانه می کند.

وقتش رسیده است که هجرت کنی...

از تمام چیزهایی که تورا به خاک واهلش دلبسته میکند.

از همه چیزهایی که در خانه دلت مینشینند.

از همه چیز این دنیا.

وهجرت به این معنا نیست که همه چیز را ول کنی وبروی کنج عزلت وبیخیال دنیا شوی.

وقتی به این رسیدی که وقت هجرتت رسیده،به این بیاندیش که مقصد هجرتت کجا باشد.

نکند به ناکجا آباد هجرت کنی!!!

گاهی هجرت آنقدر مهم میشود که تاریخی را از آن بنا میکنند.

"پس اگر مقصد را نه اینجا در زیر این سقف های دلتنگ و در پس این پنجره های کوچک که به کوچه های بن بست باز میشوند نمی توان جست؛بهتر آنکه پرنده روح دل در قفس نبندد.پس اگر مقصد پرواز است قفس ویران بهتر؛پرستویی که مقصد را درکوچ می بیند،از ویرانی لانه اش نمی هراسد."

....

علی علی

زیر نوشت:مطلب داخل(") از شهید آوینی است. حرف هایش بد جور با روح آدم بازی میکند.این روزها بدجور درگیرش شدم والحمد لله

می خواهم هجرت کنم ازین خانه مجازی وشاید این آخرین پست این وبلاگ باشد.شاید برویم خانه ای دیگر پس ما را حلال کنید اگر نوشته هامان چنگی به دل نمیزد.یا اگر چیزی گفتیم و نباید میگفتیم.

خلاصه گمنامی مان کم کم داشت دلبسته مان می کرد.ما را تا گمنامی و گمنامان خیلی راه است.

به امید شفاعت گمنامان...

یاعلی مدد





نوع نوشت :
چسبونکی: بی ربط مربوط،
یکشنبه 5 شهریور 1391

از صفای ضریح دم نزنید

حرفی از بیرق و علم نزنید

گریه های بلند ممنوع است

روضه که هیچ سینه هم نزنید

کربلا رفته ها کنار بقیع

حرفی از صحن واز حرم نزنید

زائری خسته ام نگهبانان

به خدا زود میروم نزنید

      زائری داد زد که نامردان

            تازیانه به مادرم نزنید...

 

...دلم برای غربت بی پایانت تنگ شده است

دلم برای...

علی علی





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی:
یکشنبه 29 مرداد 1391

خیلی سخته که یه مدت همش هی سعی کنی کاری رو انجام بدی،سعی کنی که بهش عادت کنی.میدونی سخت تر اینه که کلی خودتوکشتی که عادت کنی بعدش ییهو بذاریش کنار.

مثل ماه رمضون!کلی برنامه می چینی روزه می گیری،اولاش انقد برات سخت میگذره که انگار داری جون میدی مخصوصا اگه نحیف(!)باشی.کلی برنامه میذاری که قرآنش روبخونی که معنویت خونت بکشه بالا!خلاصه کلی بچه مثبت میشی که توماه مهمونی که دست وپای رفیقت بستس حداقل یه کارخوبی کرده باشی که خدا بهت بگه دمت گرم!

تازه وقتی رو غلطک میفتی وکارات تقریبا یه روال نرمال پیدا می کنه،وقتی دیگه معدت پدر صاحب بچت رودرنمیاره وتو باغرور سربلند میکنی ومیگی که به نفسم غلبه کردم،دقیقا همون موقع میان و از جلوت سفره رو جمع می کنن ،چراغ ها رو خاموش می کنن ومی گن:خانم ها وآقایون!مهمونی تموم شد!به همین سادگی!

آره به همین سادگی ماه مهمونی امسالم تموم شد.انقد زود گذشت که نتونستم اون چیزایی که می خواستم رو از سفره بردارم.از اون چیزای ریز ریز بگیر تا بزرگاش.خدایا من که همیشه تو مهمونی ها جا میمونم،من که تا میام صاحب خونه رو بشناسم بیرونم می کنن،من که دستام انقد کوتاهه که به هیچ چیز سفره ی بزرگ رحمتت نرسیده،خودت بیا ودستامو بگیر!

خدایا ماه رمضون امسال خیلی خیلی زود تموم شد و من کلی فرصت طلایی رو از دست دادم.دلم بد جور برای ماه رمضونت تنگ شد!خدایا کمکم کن تا قدر ماه رمضونت رو بدونم تا جوری کارکنم که همه روزای زندگیم مهمون سُفرت باشم.تا بتونم لایق تو باشم لایق خود خودت.خدایا کاری کن تا لااقل سال دیگه ماه رمضون پیش آقامون سحر و افطار کنیم وپشت اماممون نماز عید بخونیم.

عیدفطرمبارک

زیرنوشت:دیگه واقعا حال نداشتم که جدید بنویسم!

این روزا خیلی چیزا حال آدمومیگیره اساسی...

علی علی





نوع نوشت :
چسبونکی:
جمعه 27 مرداد 1391

رمضـــان ماه حســـینـــــ (ع)است خدامی داند

                                          ربنا های مرا ذکر حسینـــ (ع)آمین است...

 

علی علی





نوع نوشت :
چسبونکی:
سه شنبه 17 مرداد 1391

صدای قدم های مردی سکوت سنگین شب راشکست.مردی غریبه ی با مردمان شهر.مردی زخم خورده از کوچه ها و خانه های بی رحمش.مردی که پدر یتیمان کوفه بود.

مرد می رفت تا آخرین نمازش را با خون سلام دهد.می رفت تا روزه اش را با بوسه ی تیزشمشیر آغاز کند.می رفت تا به مسجد برسد؛خانه خدا وقتلگاه او!

آسمان کوفه بغ کرده و مبهوت قدم های آهسته وسبک مرد را می شمرد و خدا خدا می کرد که مرد به مسجد نرسد.زمین سنگریزه های دامنش را پیش پای مرد فرستاد تا او را از رفتن منصرف کنند.تمام هستی برآن بودند مرد را از رفتن به مسجد دور کنند،اما مرد با آرامشی عجیب و مصمم تر از همیشه به سوی وصال قدم بر می داشت.

ومرد به مسجد رسید و فرق ماه شکست...

بانوی خانه غرق در چشمان دریایی پدرش بود.زخم کاری بود ولی در چشمان پدر تنها آرامش موج می زد.دخترآرامش پدر را می دید و آتش می گرفت.نگاه های پدر چقدر شبیه نگاه های مادر شده است!

دختر دست های خسته اش را به آسمان برد.دختری که ندای امن یجیبش دل آسمان را لرزاند و کمر زمین را شکست و کودکان یتیم کوفه را باخود همراه ساخت .

براستی امشب تمام جهان پر از ناله های امن یجیب است... .

 





نوع نوشت : درد نوشت، مناسبتی نوشت، 
چسبونکی: حضرت حیدر،
پنجشنبه 12 مرداد 1391

وقتـــــ اذانـــ به زمزمه تکــــرار میکنــم

                                    از آبـــــــ هـم مضــایقه کردنــد کوفیــانــــ ....

....

یا حســیـنـــــــــ





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی:
سه شنبه 10 مرداد 1391

.....منــــــ از دیــــار حبیبم

                                 غریبــــــــ افتادم......

علی علی





نوع نوشت :
چسبونکی:
یکشنبه 8 مرداد 1391

الهی

به حق دردونه خود خودت

                               الهی بحق اربابـــــــــ

                                                       الــهی

                                                                 بحق الحسینـــــــ (ع)

العفـــــــــو......

 

علی علی





نوع نوشت : درد نوشت، از تو نوشت، 
چسبونکی:
جمعه 6 مرداد 1391

این روزها موقع افطار روزه ام را با بغض افطار میکنم...

بغض های نبودنت که گاهی بدجور گلو گیر میشوند...

 

"ترسم که بیایی و من آن روز نباشم...."

یاعلی





نوع نوشت : درد نوشت، با تو نوشت، 
چسبونکی: امام مهدی،
دوشنبه 2 مرداد 1391

دلم می گیرد وقتی میخواهی حقی را بگویی ونمیگذارند...

دلم میگیرد وقتی میخواهی فریاد برآوری ولی جلوی دهانت رامیگیرند...

دلم میگیرد از سانسور کردن ها...

دلم میگیرد...

علی مدد





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی: بی ربط مربوط،

یادم باشد به پستچی ها بسپارم... گذرشان اگر به میانمار افتاد.. به مسلمین دربند میان مار ها برساند:

اینجا شهر در امن و امان است! آسوده بسوزید!!!!

آسوده بسوزید و خاطرتان جمع باشد که سوختن شما اینجا آب از دل هیچکس تکان نمی دهد.... قیمت گوشت شما انگار هنوز خیلی مانده تا به قیمت یک کیلو گوشت مرغ برسد تا بشود تیتر یک اخبار شبانگاهی!

نگاه به اماممان نکنید که اسم میانمار را با بغض برمی دارد و از بیست سال پیش غم شما را می خورد...  مهم آقای صدا و سیماست که عزای پخش نشدن لیگ فوتبال کمرش را خم کرده و از طرفی هم سرش گرم سریال های آبکی ماه رمضان است و خیال آسوده ای برایش نمانده که لابه لای اخبارش جایی هم برای شما باز کند...

دیگر فرقی ندارد کاخ سفید باشد یا دفتر ریاست جمهوری پاستور... نیویورک تایمز باشد یا شبکه ی خبر... سازمان ملل باشد یا مجلس شورای اسلامی... در مورد شما... تنها گزینه ی روی میز سکوت است... و خون ده ها هزارتا از شما فدای همین سکوت که دست آخر بهایش می شود صلح نوبل در دست علیا مخدره هایی مثل سوچی در میانمار یا شیرین عبادی در تهران... این ها دارند نان همین خون های ریخته شده را می خورند...

اشتباه  نشود! آن حق حیات در امنیت و آزادی در انتخاب دین که فعالین حقوق بشر روزی سه وعده نشخوار می کنند اصلا ربطی به شما مسلمان های تروریست ندارد... این ها که شنیده اید شرایط دارد.. چشم آبی می خواهد و موهای بلوند... با دل سوخته و پاهای برهنه اما جوش نمی خورد... این هارا که داشته باشی وارثان بودا آتش در خرمنت می اندازند و رئیس جمهورها دیگر ننگشان می شود تورا تبعه ی کشوراشان بدانند...

مبادا این روزها چشم هایتان را به ام القرای جهان اسلام بدوزید... اینجا دل ها گرم چیزهای دیگریست... از رقابت بر سر مسند ریاست جمهوری گرفته تا جام ملت های اروپا!  چشمتان را بگیرید سمت امامی که ادعای انتظارش را ماداریم و تشنگی عدالتش را شما... همانا وعده ی الهی حق است...

 ...................................

برگرفته از http://mobtalaa.blogfa.com/post/23

علی علی





نوع نوشت :
چسبونکی:
یکشنبه 1 مرداد 1391

دلم برای ناله های وقت سحرت

                                             خیلی تنگ شده...

                                                                    ...خیلی...

الهـــــی!

             العفـــــــــو!

 

علی علی





نوع نوشت :
چسبونکی:
جمعه 30 تیر 1391

اللهم رب شهر رمضان....

واینک ماه میهمانی ات فرا رسید....

...الذی انزلت فیه القرآن...

تا کتاب آسمانی ات را ورق ورق زندگی کنم.

.....وافترضت علی عبادک فیه الصیام..

وروزه میگیرم تا از خود و وابستگی های حیوانی ام امساک کنم.

....وارزقنی ...

و روزی ام کنی دیدارت را در این سال و هر سال...

وروزی ام کنی دیدار ....

...واغفرلی ...

و سیاهی هایم را به بزرگی ات ببخش

                                                          چون جز تو هیچ کس مرا نمی بخشد...

                                                                                                                       یارحمان...

 

علی علی





نوع نوشت : با تو نوشت، مناسبتی نوشت، 
چسبونکی:
پنجشنبه 29 تیر 1391

کمی آنطرف تر ازهمین تهران خودمان عده ای دارند به جرم اسلام شان قتل عام میشوند

آنوقت در همین تهران خودمان تمام دغدغه ما شده است گرانی مرغ!

زن ومرد کودک وبزرگ را زنده زنده میسوزانند به جرم ایمان ،به جرم دین

آنوقت ما ککمان هم نمی گذد!

راحت زیر باد کولر مینشینیم وبی تفاوت اخبار میانمار را فقط میشنویم

.....

من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم...

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم...

                                                                     فلیس بمسلم....

...رمضان از راه رسید خوب است کمی به مسلمانی مان شک کنیم.

                                                                                                   همین!

(نمی خواستم عکسی از این فجایع بگذارم اماخوب است کمی تکان بخوریم!!!)

علی علی

 

عکس هایی از هولوکاست میانمار که در سایت های ایرانی پخش نشد 18+

 

عکس هایی از هولوکاست میانمار که در سایت های ایرانی پخش نشد 18+

 

 

 





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی:
چهارشنبه 28 تیر 1391

کم کم بساط مهمانی را دارند میچینند.

سفره را پهن میکنند و

میهمانان را میخوانند.

آیا برای ضیافت خدا آماده شده ایم؟

 

علی علی

 





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی:
دوشنبه 26 تیر 1391

ببار

     ای بارون

                 ببار....

 

یاعلی





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی: بی ربط مربوط،
سه شنبه 20 تیر 1391

دوباره امشب دلم هوای تو کرده شدید...

اما من را به حریمت راهی نیست

گدا که مهمان نمیشود!!!

علی علی





نوع نوشت : درد نوشت، 
چسبونکی: بی ربط مربوط،

...

یک مسجد و یک دنیا حرف!





نوع نوشت :
چسبونکی:


(همشون: 4 )    1   2   3   4   


آمارمون
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه